ความรัก....
คนบางคน.....ไม่เชื่อในความรักเพราะอ้างว่าไม่เคยรู้และสัมผัส
แต่คนบางคน ก็เชื่อในความรักเพราะเขาสามารถรู้สึกและสัมผัสได้
คนบางคนย้ำกับตัวเองเสมอว่า จะไม่เชื่อในสิ่งที่มองไม่เห็นและเขาก็ไม่เคยมองเห็นความรัก
แต่บางคนเชื่อในสิ่งที่มองไม่เห็น เขาเชื่อว่าความรักเป็นสิ่งที่มองไม่เห็น
คนบางคนนั้น.....แค่เวลาคิดถึงคนพิเศษของตัวเองก็มีความสุขแล้ว
แต่บางคนบางคนนั้น ยิ่งคิดถึง......ยิ่งมีทุกข์
คนบางคนไม่เคยนับข้อดีและข้อเสียของคนรัก เพียงแต่รู้ รักและยอมรับในตัวตนของคนรักได้อย่างมีความสุข
แต่คนบางคนคอยนับข้อดีและข้อเสียของคนรักอยู่ตลอดเวลา คอยเปรียบเทียบ คอยปรับเปลี่ยนคนรักให้เป็นไปตามที่ใจต้องการ
คนบางคนไม่เคยอายที่จะเอ่ยปากขอโทษกับคนรัก เมื่อทำอะไรผิดพลาดลงไป ไม่อายที่จะยอมรับความผิดและพร้อมจะแก้ตัวใหม่
แต่คนบางคนปากหนัก พูดคำขอโทษสักคำก็ไม่ได้ ทั้งๆที่รู้ว่า...คำขอโทษคำขอโทษเพียงคำเดียว จะทำให้ปัญหาที่เกิดขึ้นคลี่คลายไปในทางที่ดี
คนบางคนแม้รู้ว่าการนั่งมองดูคนที่ตัวเองรัก รักคนอื่นนั้นเป็นเรื่องที่เจ็บปวดแต่ก็สามารถทำใจยอมรับได้เพราะอย่างน้อยคนรักก็ได้มีความสุขกับคนที่เขารัก
แต่คนบางคน ไม่ยอมให้คนรักเก่าเดินต่อไปบนถนนของความรักอย่างมีความสุข เมื่อตัวเองไม่มีความสุขก็ไม่อยากให้คนอื่นมีความสุขด้วยเช่นกัน
คนบางคนพูดถึงคนรักแต่ในเรื่องดีและสวยงาม ยกย่องและให้เกียรติเสมอไม่ว่าจะอยู่ต่อหน้าหรือลับหลัง
แต่คนบางคนชอบทำให้คนรักเสียหน้า พูดถึงคนรักแต่ในเรื่องลบ เรื่องร้ายไม่เคยให้เกียรติคนรักกันเลย
คนบางคนไม่เคยรอให้คนรักต้องเสียน้ำตา แต่จะรับรู้ความรู้สึกที่เปลี่ยนไป คอยดูแลและให้กำลังใจ
แต่คนบางคนไม่เคยได้เห็นน้ำตาของคนรักเพราะไม่เคยใส่ใจจะมอง ไม่เคยจะสน
ความรู้สึกกันเลยสักนิดเดียว
ความคาดหวังบางทีก็ทำให้ความรักพังทลายลงได้ง่ายๆ ยิ่งเราคาดหวังมากเท่าไหร่
ความรักก็ยิ่งเปราะบางมากเท่านั้น.....
